0123 Czytania na każdy dzień
Wszystko dla Boga i Polonii...

poniedziałek 25 września 2017

Księga Ezdrasza 1,1-6.

Aby się spełniło słowo Pańskie z ust Jeremiasza, pobudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, w pierwszym roku jego panowania, tak iż obwieścił on, również na piśmie, w całym państwie swoim, co następuje:
«Tak mówi Cyrus, król perski: Wszystkie państwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebios. I On mi rozkazał zbudować Mu dom w Jerozolimie, w Judzie.
Jeśli jest między wami jeszcze ktoś z całego ludu Jego, to niech Bóg jego będzie z nim; a niech idzie do Jerozolimy w Judzie i niech zbuduje dom Pana, Boga Izraela – tego Boga, który jest w Jerozolimie.
A co do każdego z pozostających jeszcze przy życiu – to współmieszkańcy wszystkich miejscowości, gdzie taki przebywa, mają go wesprzeć srebrem, złotem, sprzętem i bydłem – oprócz darów dobrowolnych dla domu Bożego w Jerozolimie».
Zatem głowy rodów Judy i Beniamina, kapłani i lewici, słowem każdy, którego ducha Bóg pobudził, wybrali się w drogę, aby zbudować dom Pański w Jerozolimie.
A wszyscy ich sąsiedzi poparli ich wszystkim: srebrem, złotem, sprzętem, bydłem i kosztownościami – oprócz wszelkich darów dobrowolnych.

Księga Psalmów 126(125),1-2ab.2cd-3.4-5.6.

Gdy Pan odmienił los Syjonu,
wydawało nam się, że śnimy.
a język śpiewał z radości.
a język śpiewał z radości.
Usta nasze były pełne śmiechu,
a język śpiewał z radości.
Mówiono wtedy między narodami:
"Wielkie rzeczy im Pan uczynił".
Pan uczynił nam wielkie rzeczy
i ogarnęła nas radość.
Odmień znowu nasz los, Panie,
jak odmieniasz strumienie na Południu.
Ci, którzy we łzach sieją,
żąć będą w radości.
Idą i płaczą
niosąc ziarno na zasiew,  
lecz powrócą z radością
niosąc swoje snopy.


Ewangelia wg św. Łukasza 8,16-18.

Jezus powiedział do tłumów: «Nikt nie zapala lampy i nie przykrywa jej garncem ani nie stawia pod łóżkiem; lecz umieszcza na świeczniku, aby widzieli światło ci, którzy wchodzą.
Nie ma bowiem nic skrytego, co by nie miało być ujawnione, ani nic tajemnego, co by nie było poznane i na jaw nie wyszło.
Uważajcie więc, jak słuchacie. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, temu zabiorą nawet to, co mu się wydaje, że ma».

Komentarz Kazanie przypisane św. Augustynowi

„Każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia” (Jk 1,19). Tak, bracia, mówię wam szczerze..., ja, który przemawiam często na waszą prośbę: moja radość jest czysta, kiedy jestem słuchaczem, moja radość jest czysta, kiedy słucham, a nie kiedy mówię. To wtedy mogę kosztować słowa bezpiecznie; moja satysfakcja nie jest zagrożona próżną chwałą. Jeśli się siedzi na solidnym kamieniu prawdy, to jakże można by się obawiać przepaści pychy? Jak mówi psalmista: „Spraw, bym usłyszał radość i wesele” (Ps 51,10). Nigdy zatem nie jestem bardziej radosny, niż kiedy słucham; to nasza rola słuchacza podtrzymuje nas w postawie pokory.

Przeciwnie, kiedy zabieramy głos... potrzebujemy pewnej rezerwy; nawet jeśli nie ulegam pysze, boję się, że w nią popadnę. Natomiast kiedy słucham, nikt nie może odebrać mi mojej radości (J 16,22), ponieważ nikt o niej nie wie. To o radości przyjaciela oblubieńca, „który stoi i słucha go”, mówi św. Jan (J 3,29). Stoi, ponieważ słucha. Także pierwszy człowiek stał, ponieważ słuchał Boga; a jak tylko posłuchał węża, upadł. Przyjaciel zatem „doznaje najwyższej radości na głos oblubieńca”; a jego radością nie jest własny głos kaznodziei czy proroka, ale głos samego Oblubieńca.







Źródło: http://ewangelia.org/rss/v2/evangelizo_rss-pl.xml

Towarzystwo Chrystusowe

ul. Panny Marii 4, 61-108 Poznań, tel. +48 61 64 72 100

2014 - 2017 © Wszelkie Prawa Zastrzeżone
Wersja standardowa