Wszystko dla Boga i Polonii...

+ śp. ks. mgr Kazimierz Kotlarz



*01.03.1952 - +16.06.2019

Rok 2019 nie dobiegł jeszcze swojej połowy, a już szósty chrystusowiec, a piąty kapłan został przez PANA i Życia powołany do siebie. Ks. Kazimierz całe swoje kapłańskie życie pracował w kraju, a w pracy duszpasterskiej dużo czasu poświęcał kultowi Maryi i organizowaniu pielgrzymek, zwłaszcza do Fatimy.


Ks. Kazimierz Kotlarz urodził się 1marca 1952 roku w Starym Sączu. Syn Stanisława i Weroniki z domu Molanda w rodzinie chłopskiej (właściwie urodził się w 29 lutego, w tzw. roku przestępnym, ale wszędzie poddaje datę 1 marca). Pochodził z wielodzietnej rodziny, był trzecim z sześciorga rodzeństwa. Ochrzczony został 14 marca 1952 roku w rodzinnej parafii w Starym Sączu. W niej też po przygotowaniu przyjął sakrament spowiedzi i I Komunii świętej, a 30 maja 1968 roku sakrament bierzmowania. Mając 7 lat, w 1959 roku rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Starym Sączu. Po jej ukończeniu dalszą naukę kontynuował w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym, kończąc je na koniec roku szkolnego 1970/1971 egzaminem maturalnym. Tam też ukończył naukę religii z wynikiem bardzo dobrym. Po maturze, napisał list do Przełożonego Generalnego w Poznaniu, prosząc w nim o przyjęcie do Towarzystwa Chrystusowego. W załączonym życiorysie napisał m.in.: „… pragnę poświęcić się pracy wśród Polaków za granicą. By przy pomocy Bożej zrealizować swoje marzenia i wstąpić do Towarzystwa Chrystusowego”.

Do Towarzystwa Chrystusowego wstąpił 15 sierpnia 1971 roku i po krótkim aspirandacie, 7 września 1971 rozpoczął w Kiekrzu k. Poznania kanoniczny nowicjat, magistrem nowicjatu był ks. Jan Jabłoński. Po jego ukończeniu, 29 września 1972 roku w Poznaniu pierwszą profesję zakonną. Profesję zakonną złożył na ręce przełożonego generalnego ks. Wojciecha Kani.

Po pierwszych ślubach zakonnych 2 października 1972 roku rozpoczął dwuletnie studia filozoficzne w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu, które ukończył 17 czerwca 1974 roku egzaminem tzw. philosophicum. Następnie kontynuował w tymże seminarium duchownym czteroletnie studia teologiczne, ukończone 18 czerwca 1978 roku. Studia teologiczne ukończył dyplomem magistra teologii, uzyskanym 30 maja 1978 roku na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Lublinie.

Podczas studiów filozoficznych i teologicznych ponawiał profesję zakonną: II złożył 29 września 1973 i III 29 września 1974 roku. Profesję dozgonną złożył 17 kwietnia 1977 roku, na ręce przełożonego generalnego ks. Czesława Kamińskiego - wszystkie w Poznaniu.

W czasie studiów został wprowadzony w posługi kapłańskie oraz przyjmował wyższe święcenia kapłańskie: lektorat 12 stycznia 1975 roku z rąk wikariusza generalnego ks. Edwarda Szymanka; akolitat 14 marca 1976 roku, z rąk przełożonego generalnego ks. Wojciecha Kani, wszystkie w kaplicy Domu Głównego w Poznaniu.
Wyższe święcenia kapłańskie: diakonat 9 maja 1977 z rąk bpa pomocniczego w Poznaniu Tadeusza Ettera oraz święcenia kapłańskie 31 maja 1978 roku, z rąk bpa Mariana Przykuckiego, obydwa święcenia w katedrze poznańskiej. W podaniu do przełożonego generalnego z prośbą o dopuszczenie do wyższych święceń kapłańskich napisał: „... okres studiów seminaryjnych utwierdza mnie w przekonaniu, że jestem na właściwej drodze życia...”.

Po święceniach kapłańskich, prymicjach w rodzinnej parafii w Starym Sączu i zastępstwach, jak prawie każdy chrystusowiec został skierowany do pracy duszpasterskiej na Pomorze Zachodnie.
Na wniosek przełożonego generalnego ks. Czesława Kamińskiego, 11 lipca 1978 roku został przez bpa szczecińskiego Jerzego Stroby mianowany wikariuszem współpracownikiem w parafii pw. Józefa w Stargardzie Szczecińskim.
24 lutego 1981 roku został przez przełożonego generalnego mianowany stałym członkiem Komisji Przedkapitulnej dla opracowania zasad stałej formacji alumnów i młodych kapłanów naszego Towarzystwa.
W Stargardzie pracował jako wikariusz do końca sierpnia 1984 roku, kiedy to na wniosek wikariusza generalnego ks. Ryszarda Bucholca został przez ordynariusza bpa Kazimierza Majdańskiego zwolniony z parafii i pracy w diecezji.

15 września 1984 roku został przez przełożonego ks. Edwarda Szymanka mianowany współpracownikiem ks. Krzysztofa Ośki – Referenta Powołań i Służby Ołtarza Towarzystwa Chrystusowego.

W rok później, 20 sierpnia 1985 roku został przez przełożonego generalnego mianowany przełożonym domu nowicjackiego w Mórkowie. 4 kwietnia 1989 roku nominacja ta została przez przełożonego generalnego przedłużona na kolejne trzy lata. Mimo przedłużenia tej kadencji pracował w Mórkowie jeszcze tylko przez jeden rok.

W 1990 roku powrócił na Pomorze Zachodnie i na wniosek wikariusza generalnego ks. Bernarda Kołodzieja został przez abpa Kazimierza Majdańskiego mianowany proboszczem parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP w Marianowie. Parafia ta była rozległa i posiadała jeszcze trzy kościoły filialne. Mimo tego rozpoczął przygotowania do odbudowania zniszczonego kościoła w Wiechowie.
25 czerwca 1991 roku został przez bpa K. Majdańskiego mianowany Duszpasterzem rodzin i Wizytatorem religii dekanatu Ińsko. W Marianowie pracował przez trzy lata.
Na wniosek wikariusza generalnego, z dniem 30 czerwca 1993 roku został przez ordynariusza abpa Mariana Przykuckiego zwolniony z obowiązków proboszcza w Marianowie i z pracy w archidiecezji.

Na prośbę wikariusza generalnego ks. B. Kołodzieja, ks. Kazimierz został z dniem 1 lipca 1993 roku mianowany proboszczem parafii pw. Wniebowzięcia NMP we Władysławowie. Równocześnie został minowany przez przełożonego generalnego ks. Bogusława Nadolskiego przełożonym Domu Towarzystwa w we Władysławowie na okres trzech lat.
Będąc przełożonym domu zakonnego, każdego roku w czasie zimowej przerwy w zajęciach na prośbę wikariusza generalnego przyjmował najmłodszych chrystusowców na coroczne rekolekcje kapłańskie. Przyjmował również w czasie wakacyjnym Referat Powołań oraz muzyczny zespół seminaryjny „Gaudeamus”, który swoim śpiewem wśród wczasowiczów propagował Towarzystwo Chrystusowe.
1 czerwca 1996 roku, przełożony generalny ks. Tadeusz Winnicki przedłużył mu kadencję przełożonego we Władysławowie na drugie trzechlecie, do 1999 roku, a 8 czerwca 1999 r. przedłużył na trzecią kadencję, do 2002 roku. 17 lutego 2000 roku otrzymał za swoją działalność ewangelizacyjną w czasie wakacyjnym specjalne podziękowanie od przełożonego generalnego. Podejmował również w parafii szeroką działalność remontowo-budowlaną. Proboszczem we Władysławowie był przez całe trzy kadencje do 2002 roku.

Na prośbę wikariusza generalnego ks. Zbigniewa Rakieja, ks. Kazimierz został z dniem 1 lipca 2002 roku zwolniony przez wikariusza generalnego archidiecezji gdańskiej ks. Wiesława Lauera z placówki duszpasterskiej we Władysławowie, otrzymując specjalne podziękowanie za długoletnią pracę w diecezji.

Ks. Kazimierz kończąc pracę na Pomorzu Gdańskim we Władysławowie, na prośbę wikariusza generalnego został z dniem 1 lipca 2002 roku mianowany przez arcybiskupa szczecińsko-kamieńskiego Zygmunta Kamińskiego mianowany proboszczem parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Bielicach k. Pyrzyc. Równocześnie został przez przełożonego generalnego ks. Tadeusza Winnickiego mianowany na okres trzech lat, przełożonym domowym wspólnoty lokalnej chrystusowców w Bielicach.
4 września 2002 roku został mianowany przez arcybiskupa Z. Kamińskiego wicedziekanem dekanatu Kołbacz.
W Bielicach obchodził 31 maja swój srebrny jubileusz kapłaństwa, otrzymując specjalny list gratulacyjny z życzeniami od przełożonego generalnego.
10 czerwca 2005 roku przełożony generalny przedłużył kadencję przełożonego domowego na drugą kadencję do 2008 roku, dziękując zarazem za braterskie budowanie wspólnoty zakonnej oraz codzienną posługę duszpasterską.
21 września 2006 roku został mianowany przez arcybiskupa Z. Kamińskiego ojcem duchownym dekanatu Kołbacz.
W tym samym 2006 roku został wybrany delegatem na VI Kapitułę Krajową Towarzystwa Chrystusowego, która odbyła się od 11 kwietnia 2007 r.
3 czerwca 2008 roku, przełożony generalny, ks. Tomasz Sielicki przedłużył kadencję przełożonego domowego na trzecią kadencję do 30 czerwca 2011 roku. 18 maja 2011 roku przełożony generalny przedłużył trzecią kadencję przełożonego domowego do czasu przekazania parafii pw. M.B. Królowej Polski archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Podczas pracy duszpasterskiej w Bielicach dbał o bieżące remonty kościoła parafialnego, kościołów filialnych oraz innych budowli sakralnych. Słynął również z organizowania nabożeństw oraz pielgrzymek do M.B. Fatimskiej. Jako proboszcz brał zawsze udział w spotkaniach Księży Przełożonych, Wychowawców i Proboszczów organizowanych okresowo w Domu Głównym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu.
W związku z przekazaniem przez Towarzystwo Chrystusowe Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej prowadzenia duszpasterstwa w parafii pw. M.B. Królowej Polski w Bielicach, 11 lipca 2011 roku, wikariusz generalny ks. Krzysztof Grzelak zwrócił się prośbą do arcybiskupa Andrzeja Dzięgi o odwołanie ks. Kazimierza z parafii i mianowanie go z dniem 18 sierpnia pomocnikiem duszpasterskim w parafii pw. Chrystusa Króla Wszechświata w Stargardzie.
Przychylając się do tej prośby abp A. Dzięga, z dniem 18 sierpnia 2011 roku zwolnił ks. Kazimierza z urzędu proboszcza w Bielicach oraz z funkcji wicedziekana dekanatu Kołbacz i jednoczenie skierował go do pomocy duszpasterskiej w parafii pw. Chrystusa Króla Wszechświata w Stargardzie. Równocześnie podziękował mu za trud wieloletniej posługi proboszczowskiej w diecezji szczecińsko-kamieńskiej.
8 grudnia 2012 roku, wikariusz generalny ks. Krzysztof Grzelak mianował ks. Kazimierza ojcem duchownym księży i braci chrystusowców do sześciu lat od złożenia profesji dozgonnej, pełniących misję naszego Zgromadzenia na Pomorzu Zachodnim.
7 listopada 2014 roku otrzymał od przełożonego generalnego ks. Ryszarda Głowackiego dekret powołujący go do Zespołu ds. Obchodów Roku Życia Konsekrowanego w Towarzystwie Chrystusowym.
Kolejny dekret otrzymał od arcybiskupa szczecińsko-kamieńskiego Andrzeja Dzięgi - 15 maja 2015 roku mianującą go ojcem duchownym dekanatu Stargard-Wschód.

Ostatni dekret otrzymał od wikariusza generalnego 20 maja 2019 roku, przenoszącym go ze względu na stan zdrowia i zapewnienie odpowiedniej opieki medycznej ze Stargardu do domu zakonnego w Puszczykowie.
Niestety, zdrowie nadal się pogarszało i po niespełna miesiącu odszedł do Pana.

Ks. Kazimierz Kotlarz SChr zmarł w niedzielę 16 czerwca 2019 roku w Puszczykowie. Przeżył 67 lat życia, w tym 48 lat życia zakonnego i 41 lat życia kapłańskiego.

Uroczystości pogrzebowe rozpoczęły się w piątek, 21 czerwca 2019 roku w kościele pw. Chrystusa Króla Wszechświata w Stargardzie. Zgromadziły licznych współbraci z kraju i zagranicy, razem 75 kapłanów diecezjalnych i zakonnych; kleryków; nowicjuszy; siostry zakonne ze zgromadzenia Sióstr Felicjanek i Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej; rodzinę zmarłego kapłana; delegacje z parafii w których pracował ks. Kazimierz oraz przyjaciół i znajomych.
Od godz. 9.00 trumna z ciałem ks. Kazimierza została wystawiona na katafalku w kościele, gdzie zaczęli gromadzić się uczestnicy pogrzebu. O godz. 11.30 odmówiono różaniec za zmarłego. a następnie o 12.00, po przywitaniu wszystkich uczestników żałobnej uroczystości przez proboszcza ks. Krzysztofa Antonia, rozpoczęto Mszę Świętą pogrzebową, której przewodniczenie rozpoczął przełożony generalny ks. Ryszard Głowacki, niestety zasłabł przy ołtarzu i został odwieziony do miejscowego szpitala. Eucharystii dalej przewodniczył wikariusz generalny ks. Bogusław Burgat. Homilię żałobną wygłosił kolega kursowy ks. Tomasz Koszyk. Podkreślił w niej wielkie zaangażowanie zmarłego w szerzenie kultu Matki Boskiej Fatimskiej (tekst homilii ks. Koszyka w załączeniu do biogramu). Po Mszy Świętej, przed ostatnim pożegnaniem w kościele przekazano jeszcze słowa wdzięczności dla zmarłego kapłana, podziękowanie przekazali: ks. prob. Jan Dziduch z Marianowa; ks. prob. Grzegorz Korzeniowski z Tetynia; ks. prob. Stanisław Majkowski ze Swarzewa oraz przedstawiciele świeckich delegacji z Bielic i Władysławowa.
Po ostatnim pożegnaniu w kościele, trumnę z ciałem zmarłego odprowadzono do karawanu i przewieziono ma miejscowy cmentarz. Kondukt pogrzebowy na cmentarzu prowadził również kolega kursowy zmarłego, ks. Krzysztof Ośka. Podkreślił w ostatnim słowie, że czasie pogrzebu używał kropidła, którym posługiwał się zmarły ks. Kazimierz.

Ks. Kazimierz Kotlarz SChr spoczął w kwaterze Księży i Braci Chrystusowców na starym cmentarzu w Stargardzie, gdzie oczekuje zmartwychwstania.


DOBRY JEZU A NASZ PANIE – DAJ MU WIECZNE SPOCZYWANIE

ks. Bernard Kołodziej SChr